Sjećanja iz Šušnjevice (Šušnjevicę) i okolnih sela

  • < Natrag

    Kako sam počeo svirati harmoniku


    Tekst Prijevod

    Čåče vut-a armonika. Je kân mežęja-- La, la, la Rošo vut-a ples čavota, su Tålije. Pa puręja pre skånd, e jo ča vajk kaptåjam ši ku žåžetele ticęjam. Je me pogljednija, ma nu zičęja niš. E pokle jo-m-- Oča ur fečorina fost-a din Kršån ân Dopolavoro, čija sopit-a. Ši je vut-a uri zęče, dvanęjst let. Ši jo ganes: „Ma vero, kân tu sopešti, voj ši jo.“ Ali čåče åto n-a fost, nu. Ši jo m-o låt ši jo-m pošnjit sopi. Ali ântru čâsta, Franina sopit pošnjit-a ân nuškara kåsina žos. Ši ânča susedu skutåt-a kân am ča jo fost munjenast am pošnjit sopi ši kântå. E je, sta Liberåt, ganę, susedu: „A ja, Frane, do petnęjst dân Miro te va superęj.“ Nikada åto nu la låt ân mâr, za sopi. Čavota jo-m pošnjit ši-- a, ânč, samouk. Jo kaptåjam kân čelji majbetâri sopija. Ali ipak am vezut. Ši ânča počnit sopi i poboga jo-m pokle fost majbur. Me kljemavęja smiroma prin dopolavori ši kân a fost fešta ši tako dalje.

    < Natrag